Etiquetas

, , , , , , , , , , ,

Hoxe amiga quero soñarte nùa,

nùa coma un cristal na escuridade.

E primaveira en Noia, e a norte

será una ponga mina de diamantes.

Ando lonxe e senlleiro triste e lonxe,

coma una gesta acoitelada brùo

e arrepianse os Andes o meu paso.

Camponesa de Caqueza, ferida

quixera verte hoxe nos meus brazos

eivada coma un anxo en rebeldía,

entòn sería o meu amor na furna

da tùa frontera aterecida e pálida.

E sería o meu nome a tùa patria.

En primaveira en Noia e ando lonxe

ermo na mina dor diante da norte:

montañesa dos Andes con que gozo

apretó a tùa man extrana e única.