Roberto Blanco Torres ( Orballo de media noite, 1929 ) “A dor”

Lèvame ista anguria logo,

lèvama pra ala, moi longe.

De cote vai no meu peito

-càrcer de odio e de amore-

una brasa sempre acesa

que no màis fondo de doe.

Lèvame ista anguria, logo,

lèvama pra alà, moi longe.

Amor e dor son o mesmo;

o odio ten neles acorde,

porque sin el non terìa
denso no mundo do amore.

Eu non sei que ten a dor

que diste geito me roe,

pois cando quero calmala

sinto que en min algo morre.

¡Ai, non me leves a anguria

que no meu peito me doe!

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s